Κάπου κάπου σταυροκοπιέμαι
Περιμένοντας την πρωινή εκτέλεση
-… σ’ ένα καλύτερο κόσμο!
χλευάζει ο πάτερ
την απειρία ενός φρουρού
που σημάδεψε τ’ άστρα,
λίγο πρόωρα,
& έλουσε με σκοτάδι
τ’ ατημέλητα μαλλιά τους
η απορία, η υπομονή, η ελπίδα,
η ανάσταση, μονάχα η
Μάνα
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.