Νηνεμία (6)

Τραγουδώντας

με τον

υπόγειο

Τρείς

οι ψυχές

&

η ώρα

στον υπόγειο

Πριν πλαγιάσουν,

φθαρμένα πια

για έρωτες,

Τα τρένα ξεφορτώνουν

ένα τσούρμο

Εικόνες

πάνω στα σκοτεινά πλήκτρα

του ακορντεόν.

Σκαλίσματα!

Πειραιάς,

Παρίσι,

Πέμπτη Λεωφόρος,

πενήντα τείχη

Συγγράμματα αιώνων!

πενήντα άχνες

πενήντα πέντε

βιαστικά βλοσυρά βήματα

Προγονικές κρούσεις!

στο άχρωμο τέμπο

της Κενής Παρέλασης

οδηγούνται στην αυλή της ημέρας, του

καθημερινού οκτάωρου θανάτου, της

αγάπης χωρίς

φαί, στέγη, ζεστασιά & ανθρώπους, του

αντίο χωρίς

μαντήλια, δάκρυα & ανθρώπους, της

χαμένης χάρτινης γυναίκας στους

μουσκεμένους τοίχους της πολιτείας

Τι χρόνος να ’ναι;

Μας ακολούθησε ως την

απόγνωση!

νηνεμία…

μόνο κάτι φύλλα σαλεύουν

ακόμα

στο πέρασμα του χειμώνα