Νηνεμία (39)

Οι Έλληνες περπατούν

σκυφτοί

ταπεινά κάτω

απ’ τον Ήλιο

Αναπολούμε την ζεστή ώρα

Τη στιγμή που τα μάτια λυγίζοντας,

                        ευαίσθητα & ντροπιασμένα,

Συγκρούονται με τη θέα

                        ενός μουσκεμένου μετώπου,

ενός ανοιχτού πουκάμισου,

                        μιας σταυραλυσίδας &

                        δυο ραγισμένων κουπιών,

της ψυχής προεκτάσεις

νηνεμία

Μετά τη κραυγή,

στο σφράγισμα,

των αλυσίδων

-Τα ρολά έχουν πέσει από καιρό!