Thursday, March 8, 2012

Νηνεμία (42)


εκείνο που θυμάμαι
πρώτα
το αρχικό
η αρχή και ο κύκλος
που θα …
ο κύκλος και…
κλείνει…
πώς να στο πω
σύγχυση…

Μετά περίμενα
έτσι
ίσως περιμένω ακόμα

Όμως

τώρα καρδιά μου
ξέρω πως η ζωή
πάντα θα ανοίγει
πάντα
ανοικτή
καμπύλη
…………………


Πόσο απόμακρη είναι η
αυγή και πόσο εξώκοσμη;

Χωρίς προσδοκίες κυλά
πέρα απ’ τα μάτια μας

Έτσι, απλά, αγγίξαμε το Τέρμα

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.