Ignoring dialog
έφερε στα γενέθλια
το μεγάλο κόκκινο κουμπί
τα δάχτυλα αγκαλιάζουν
τα κλειδιά του σπιτιού
σφιχτά σφιχτά σφιχτά
ο φόβος & η ασφάλεια
ζευγαράκι τσέπης
ιδιόκτητο & βερεσέ
πλέκει φωλιά ο τρόμος
σε αδύναμη όραση
& οξεία ακοή
όν έξω ύπνου
χωρίς πόθο
φωτιάς;
κενό
ανέβηκε τότε ο Χρόνης
& τα είπε ωραία
Κύριοι, σκατά σκατά σκατά σκατά σκατά
τα παιδιά τα παιδιά τα παιδιά
τα χέρια μακριά
έτσι
όπως ήταν πάντα
μόνα & ακατανόητα
με διακριτικά & αδιάκριτα μικροί
στερημένοι ζηλόφθονοι συμπλεγματο
-φόροι & -κράτες
τα βιάζουμε αιώνες
& όταν κάνουν να σφίξουν γροθιά
τα χώνουμε πιο βαθιά στο παιχνίδι
να μάθουν να πεθαίνουν με ένα
dog tag καρφωμένο στα δόντια
όνομα, ηλικία, φύλο, φυλή, ύψος,
βάρος, χρώμα, σχήμα, μάρκα.
σχολείο, σχολή, ωδείο, φροντιστήριο,
ομάδα, οικογένεια, πατρίς, έθνος,
πόλη, δήμος, οικία, αριθμός,
αριθμοί παντού άπειροι,
πίστης, ιδεολογία, τάξη,
τάξη τάξη τάξη
ανήκουν ανήκουν ανήκουν
δικό μου δικό μου δικό μου
Όχι, αυτό είναι δικό μου
-τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Άνθρωπος
-τι είπατε στο σχολείο σήμερα;
Άνθρωπος
-διάβασες;
Άνθρωπος
-ξύπνα!
Σύμπαν!
Εγώ έξυπνο
Εσύ Μαλάκας
& Εσύ Πουτάνα!
“Δεν καταλαβαίνω γιατί ξοδεύετε τόση ενεργεία
να μελετάτε εμάς, όταν το πρόβλημα
είστε εσείς!”
Ήταν η απάντηση του μικρού στην τελευταία γραμμή
ερωτηματολογίου μέγα καθηγητού ψυχολογίας.
Εκεί που λέει σχόλια.
της έφερε στα γενέθλια
ένα μεγάλο κόκκινο κουμπί
του το πέταξε στα μούτρα
ουρλιάζοντας να βγεί
να προσέξει το παιδί
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.